ارسال به

امید : 14 شهریور 1389 :

امروز همینطور در منوی میهن بلاگ 871007 سیر میکردم که به قسمت کلیه نظرات وبسایتمون رفتم و یه رقم باور نکردنی دیدم و واقعا برامون جذاب و خوشحال کننده بود . تا همین الان که بنده در خدمتتونم 1523 نظر برای ما نگاشته شده و این همه نظر تماما مدیون محبت ها و همیاری و در کنار ما بودنهای شما دوستان و سروران و رفیقان همیشگی هستش. از همتون سپاسگذاریم و ایبن آمار باور نکردنی نظرات برای یک وب سایت شخصی واما با اهداف شخصی و اجتماعی و مورد نیاز جامعه به فال نیک می گیریم و امشب ما در ادامه را پروژه 871007 بار دیگر توسط شما دوستان تشوین شدیم . ازهمتون سپاسگذاریم

ارسال به

امید : 11 شهریور 1389 :

تقریبا 6 ساعت پیش برادرم احسان ایران رو به مقصد مالزی ترک کرد . اون برای همیشه از ایران رفت . برای مدتی در مالزی و سپس در ....... از اونجا که احسان از اساتید بزرگ انیمیشن ایرانه و برای رسیدن به اهداف بزرگش از این کشور خارج شد و امیدوارم نتیجه بگیره و بتونه به اهداف عالیش برسه . دلم خیلی براش تنگ میشه و واقعا از بابتی خوشحال که برای رسید به اهداف و از طرفی ناراحت برای اینکه احسان هم از پیشم رفت . خدا پشت و پناهت باشه برادر عزیزم . انشاالله عمری باشه عید به دیدنت خواهیم اومد . دوستت دارم و بهترینها رو برات می خوام . البته توی این مدت احسان دامادمون هم با اون رفته و نزدیک به 40 روز در کنار برادرم خواهد بود . انشااله به اون هم خوش بگذره . انشاالله.....

تقدیم به برادرم که وظیفه برادیم رو نتونستم واسش ادا کنم - شرمنده ام داداش

ارسال به

امید : 9 شهریور 1389 :

روز هفتم شهریور ماه مصادف بود با خرید اتومبیل و بهتره بگم اولین اتومبیل زندگی زناشوییمون . ما سایپا 111 " پراید هاشبک "خریدیم و خب خدارو شکر فکر می کنم انتخاب بسیار مناسب و درستی بود . از مشخصه های اون میشه به رنگ نقره ای متایکش اشاره کرد که در نوع خودش یک رنگ کاملا متفاوت و کمیاب در این نوع اتومبیله به طوری که من خودم تاحالا این رنگی ندیدم. مشخصه های دیگش میشه به ترمز ABS  و فرمان هیدرولیک و روون بودنت ماشین و خلاصه تیپ ظاهری کاملا متفاوت ماشین اشاره کرد. ضمنا ماشین 1323 سی سی و 5 دنده و دارای ضبط سیدی خور MP3 به همراه قابلیت تنظیم صندلی راننده در بالا و پایین آمدن و تنظیم تو رفتگی وبیرون اومدن این صندلی همچنین گرم کن شیشه عقب و جلو هستش. خلاصه ماشین خدایی خوبی هستش . برامون 9 میلیون تومان تموم در اومد و یه 250 هزار تومانی هم روکش صندلی و فرمون - دزدگیر و 2تا باند مارشال و ..... خب می دونید همون روز وام 10 میلیون تومانمون هم در اومد و البته یه چیز بسیار مهم اینکه " 7 میلیون تومان اون رو نقد دادینم و مابقی رو 2 تا چک 1150000 به تاریخ های پایان امسال و شهریور سال بعد دادیم و در کل یه 300 تومانی بالای ماشین میره طی سال که بد نیست . البته به همه گفتیم 9 تومان نقد و این فقط بین خودمون 2 تاست و البته یونس جان.......آره اینم از این و اینکه خداروشکر صاحب ماشین شدیم و از این بابت شکر گذار درگاه حق . دیشب هم رفتیم بیرون و البته پلاک نداشتیم و خب با هزار ترس رفتیم و امروز صبح هم که ماشین رو بردم اداره و خدارو شکر مشکلی به وجود نیومد . ما به استرسش نمی ارزه و تا شنبه که انشاالله پلاکش میاد صبر خواهیم کرد . خداروشکر ماشین توی پارکینگ هم جا میشه و مشکل بی پارکینگی هم نداریم دیگه. عکس ماشین رو هم در زیر می بینید . البته تصویر اولش ماشین ماست و البته دومیش در نمایندگی گرفتیم.خدایا بابت همه چیز شکرت . انشاالله هرکی ماشین نداره ماشین دار بشه. الهی آمین

ارسال به

امید : 24 مرداد 1389 :

درد و دل زیاده و اما قدرت بیان کم . با چشمی پر از اشک دارم می نویسم اشکی که لحظه ای ایستادگی نداره . احسان عزیزم داری ایران رو به مقصد آرزوها و اهداف بلند مدت ترک می کنی . از طرفی خوشحال به واسطه دیدن اجر زحماتت و اینکه روز به روز به اهدافت نزدیک میشی و امیدوارم درک کنی هیچ کس مثل من دور افتاده از خاطراتمون واست خوشحال نیست . از طرفی ناراحت که از من و خاطات لحظه هامون دور میشی و دردناک تر از همه فکر اینمکه هیچ وقت به عنوان برادر بزرگتر نتونستم .....

زبانم قاصر از بیان احساس دلتنگی و تنهاییمه از نبود تو . نمی دونی هرشب تو فکرتم و مطمئن باش وقتی بری تا چند روز برام  سخت میگذره با اینکه می دونم میری و به اهدافت نزدیک میشی و این برای من یه افتخاره و ارزشمند .  احسان شاید این نامه رو باید دیرتز واست می فرستادم ولی باور کن درونم پر از دلتنگیها بود و دلی که همشه به یادته و وبازهم دلی که هیچ وقت ارزش بخشیدن نداره که نتونستم برادر باشم و الان که دورافتاده شدم و شاید عاقل جایی برای جبران گذشته نیست . برادر عزیزم احسان جان لحظه لحظه پیرروزی رو واست آرزومندم و امیدوارم لحظه هات پر از پیشرفت . از اینکه در حال حاضر آهی در بساط ندارم که به عنوان سرراهی یا همکاری برات بفرستم از درون خوردم و خجالت روت . به یاد گذشته باش و اینو بدون هیچ وقت تورو فراموش نمیکنم . دوستت دارم و یه چیز مهم اینکه در هرصورت همیشه منو یاد کن چون همیشه در یاد و ذهن من هستی .

به سمت اهدافت حرکت کن ونگذار هیچی مانع تحقق اونا شه . در حال حاضر چون آرزوی پیروزی و خوشبختیت هیچ چیز از دستم بر نمیاد و حتما برات جبران خواهم کرد . عید نوروز امسال منتظر من باش . علی نگدارت.

ارسال به

آرزو :23 مرداد 1389 :

اول از همه ممنون از این همه نظر و تشکر از همه دوستان و عذر خواهی بابت اینکه اینقدر دیر دارم پست میدم.اخه این بچه وقت پست دادن به ادم نمیده از صبح که از خواب بیدار میشم اصلا نمی فهمم زمان چه جوری میگذره... یا گریه میکنه یا شیر میخواد یا باید جاشو عوض کنیم یا بالا میاره خلاصه هر دقیقه یه فیلمی داره البته همش شیرین و دوست داشتنیه.خدا رو شاکرم بابت کوچولوی سالمم روز به روز علاقم بهش بیشتر میشه اصلا فکر نمیکردم که بخوام اینقدر دوسش داشته باشم.خیلی حس جالبیه این دوست داشتن رو زمانی فهمیدم که بیمارستان بودم واسه عمل صفرا همونجور که امید در پست قبل توضیح داده یعنی 2 شب از یونس دور بودم و زحمتش گردن مامانم افتاده بود و اونجا بود که احساس کردم چقدر دوریش واسم سخته و دوسش دارم...

از امید گلمم خیلی خیلی ممنونم که واقعا زحمت کشید و یه پرستار و شوهر و دوست خوب در کنارم بود.با من اومد بیمارستان و با منم برگشت امیدوارم بتونم این زحمتاشو جبران کنم بودنش کنارم واقعا واسم ارامش بود.خوب هیچ کس شوهر آدم نمیشه دیگه....

البته یونس جان این 2 روزی که منو امید نبودیم همه رو دیونه کرده بود از مامان بابام بگیر تا خالمو زن داییم که اینجا بودن از بس جیغ زده بود.امید وارم زمانی که بزرگ شد زحمات تمام اینارو جبران کنه مخصوصا مامانمو که 9 ماه حاملگی و الان که دائم پیش یونس چون من که بخیه دارمو حال  و روز خوشی ندارم.من و باباشم که جای خود داریم  البته جز وظیفه کاری واسش انجام نمیدیم .

وای خیلی وقته پست ندادم الان یادم اومد از تولدم بگم واستون که امید گلم واسم یه ادکلن خوشبو و 2 شاخه گل رز قشنگ واسم خریده بود.مامان خودمو امید هم 70 تومان نقدی دادن.میرکمالی هم که از دوستان قدیمیمونه یه پیراهن قشنگ واسه من و یه 50 تومان واسه یونس گلم .خلاصه همه زحمت کشیدن که از این بیشتر حضور ذهن ندارم.راستی از بیمارستانم اومدم خونه مامان یعنی طبقه بالا بخیه هامم قرار شد یه هفته دیگه بکشم.